Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja organu II instancji została doręczona prawidłowo na adres pełnomocnika strony w dniu 19 listopada 2015 r.
Skarga została złożona osobiście w siedzibie organu – Izba Celna w dniu 7 stycznia 2016 r.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 lutego 2016r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy skarga zawiera również wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia (pod rygorem uznania, że skarżący nie składa wniosku o przywrócenie terminu i w konsekwencji odrzucenia skargi jako wniesionej po terminie) oraz do ewentualnego wskazania w jakim okresie przebywał na delegacji i kiedy stało się możliwe wniesienie skargi (pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu).
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 25 lutego 2016 r. (k-16 akt sądowych). W dniu 29 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie, że wobec skarżącego (jego ojca) umorzono postępowanie egzekucyjne, pobrane i zabezpieczone kwoty zostały mu już zwrócone. Wobec tego, w opinii strony skarżącej, sprawa winna być uznana za zakończoną, a dalsze procedowanie jest bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2015 r. doręczona została w dniu 19 listopada 2015 r. Trzydziestodniowy termin do skutecznego wniesienia skargi upływał z dniem 21 grudnia 2015 r.
Skarga została złożona o w siedzibie organu odwoławczego w dniu 7 stycznia 2016 r. Jednocześnie strona nie wniosła ostatecznie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie cytowanego wyżej przepisu, orzekł jak w sentencji postanowienia.