Uzasadnienie
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina zamieszkuje w budynku o pow. 72 mkw. Miesięczny dochód netto rodziny został oznaczony na kwotę 3.200 zł (świadczenie emerytalne wnioskodawcy – 1.670 zł oraz świadczenie emerytalne żony wnioskodawcy – 1.540 zł). Koszty utrzymania rodziny zostały określone na kwotę 1.710 zł (k. 21 akt sądowych, pismo z dnia 15 marca 2018 roku). Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Pobiera dopłaty rolnicze (około 2.300 zł za 2013 rok). Posiada grunty rolne o pow. 2,76 ha.
Oświadczenie majątkowe skarżącego okazało się niepełne. Pismem z 12 marca 2018 roku wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez:
- - przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz przedłożenie wyciągów bankowych dokumentujących operacje finansowe wykonane na tych rachunkach od dnia 01 lipca 2017 roku,
- - udokumentowanie średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego (przedłożenia kserokopii rachunków lub faktur za trzy ostatnie miesiące), w tym wykazanie wysokości wydatków na poratowanie zdrowia.
Wnioskodawca nie wykonał wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania nie podjął przesyłki listowej (k. 73 akt sadowych).
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe oznacza, że strona ubiegająca się o tzw. prawo ubogich powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Dopiero wykazanie takich okoliczności uzasadnia stanowisko, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu.
Wnioskodawca nie wykazał braku zdolności do poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Brak współpracy ze strony wnioskodawcy zobowiązuje do przyjęcia ustalenia, że zgodnie ze złożonym oświadczeniem majątkowym uzyskiwane dochody przewyższają deklarowane koszty utrzymania koniecznego rodziny o około 1.490 zł. W tych okolicznościach uznać należało, że wnioskodawca posiada możliwość wygospodarowania środków finansowych na uiszczenie wpisu od skargi (200 zł), czy ewentualnych dalszych kosztów sądowych (200 zł).
Z tych względów, na podstawie art. art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.