Uzasadnienie
Strona – reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
To na stronie skarżącej ciąży obowiązek odpowiedniego wykazania i udokumentowania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji.
Zdaniem Sądu strona – reprezentowana przez pełnomocnika – nie uzasadniła w odpowiedni sposób swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W skardze jedynie podano, że w odwołaniu od decyzji złożony został wniosek o wstrzymanie jej wykonania, który to wniosek nie został rozpoznany przez organ. Strona podała, że wniosek ten podtrzymuje. Nawet gdyby przyjąć, że twierdzenie o podtrzymaniu złożonego w postępowaniu administracyjnym wniosku należy obecnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym odczytać w ten sposób, że argumentacja wówczas złożona jest nadal aktualna i stanowi uzasadnienie obecnie złożonego przez Sądem wniosku, to i tak uznać należy, że nie może być on uwzględniony przez Sąd. W żądaniu wstrzymania wykonania decyzji zawartym w pkc. 2 odwołania (w aktach administracyjnych) podano jako jego uzasadnienie okoliczność utraty pracy przez skarżącego. Niemniej w żaden sposób okoliczność tę nie uprawdopodobniono.
Wobec tego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.