Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10.02.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR odmówił przyznania M płatności bezpośrednich za 2009 r. – JPO i UPO, nakładając dodatkowo sankcję finansową.
Decyzja została doręczona stronie w dniu 16.02.2011 r.
W terminie otwartym do wniesienia odwołania strona wniosła (w piśmie nadanym na poczcie w dniu 2.03.2011 r.) odwołanie od decyzji organu I instancji z 10.02.2011 r. wydanej w przedmiocie płatności ONW do działek rolnych za 2009 r., wnosząc o przyznanie je wnioskowanych płatności.
W piśmie z dnia 10.03.2011 r., nadanym na poczcie w dniu 22.03.2011 r. strona odniosła się do kwestii nieprawidłowości, do jakich doszło jej zdaniem przy wydawaniu powyższej decyzji organu I instancji dotyczącej odmowy przyznania stronie dopłat bezpośrednich za 2009 r.
Postanowieniem z dnia 7.10.2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARIMR stwierdził na podstawie art. 134 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazano, że pismo odwoławcze z dnia 2.03.2011 r. dotyczyło odrębnej decyzji wydanej w sprawie płatności ONW, a nie przedmiotowej decyzji I instancji z 10.02.2011 r. wydanej w zakresie płatności bezpośrednich za 2009 r.
Strona dopiero w piśmie z dnia 10.03.2011 r. (nadanego 22.03.2011 r.) odniosła się do przedmiotowej decyzji organu I instancji, wobec czego należało uznać, iż nastąpiło to po upływie 14 dniowego terminu.
W skardze na powyższe postanowienie strona podniosła, iż do wysłania odwołania dotyczącego kwestii płatności ONW doszło przez pomyłkę, dlatego wniesiono o uchylenie postanowienia oraz decyzji I instancji, które były dla strony skarżącej krzywdzące, szczególnie w zakresie nałożonych sankcji finansowych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie procesowym z dnia 7.05.2012 r. pełnomocnik strony wskazał, iż nie zawiniła ona w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, gdyż jest ona chora psychicznie od dnia 26.05.2009 r., co uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie w życiu codziennym. Pełnomocnik wniósł przy tym o przeprowadzenie dowodu z zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia 24.04.2012 r. oraz z dwóch decyzji organu I instancji z 28.02.2012 r. przyznających stronie płatności za 2011 r. - załączonych do pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie, ale nie z powodów w niej podniesionych.
Wskazać należy bowiem, iż zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna winna zawierać m. in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Chodzi przy tym o podpis własnoręczny, zarówno na oryginale decyzji doręczanym stronom, jak i na jej egzemplarzu przedkładanym do akt administracyjnych sprawy (zob. m. in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 511-512).
W aktach administracyjnych sprawy widnieje decyzja organu I instancji z dnia 10.02.2011 r. dotycząca odmowy przyznania stronie skarżącej dopłat JPO i UPO za 2009 r., która nie została w ogóle podpisana przez odpowiednio upoważnionego pracownika organu.
W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do przyjęcia istnienia aktu administracyjnego organu I instancji, który wszedł skutecznie do obrotu prawnego i stanowił podstawę do wniesienia środka zaskarżenia w postaci odwołania.
Mając do czynienia z aktami administracyjnymi z postępowania toczonego przed organem I instancji organ II instancji nie był władny do wydania postanowienia w trybie art. 134 kpa, gdyż nie było w ocenie Sądu podstaw do przyjęcia, iż w sprawie dotyczącej dopłat bezpośrednich za 2009 r. wydano skutecznie decyzję, od której przysługiwało stronie odwołanie.
Z tego też powodu należało uznać, iż orzeczenie organu II instancji zostało wydane bez podstawy prawnej, wskazanej w treści art. 134 kpa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził wydanie postanowienia II instancji z naruszeniem przepisów postępowania (art. 134 kpa) mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego należało orzec o jego uchyleniu na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
O wstrzymaniu wykonania postanowienia oraz zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu orzeczono na podstawie art. 152 i art. 205 § 2 powyższej ustawy w zw. z §18 pkt 1 ppkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.