Uzasadnienie
K Z złożył odwołanie od negatywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy kategorii A z dnia 18 czerwca 2011 r. przeprowadzonego przez egzaminatora – skarżącego J S. W toku postępowania wyjaśniającego J S pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. odniósł się do wniesionego odwołania, uznając swoją decyzję dotyczącą negatywnej oceny egzaminu za prawidłową.
Marszałek Województwa pismem z dnia 4 lipca 2011 r. poinformował K Z o unieważnieniu kwestionowanego egzaminu.
W dniu 14 września 2011 r. J S zwrócił się do Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w P o udostępnienie nagrania egzaminu K Z na prawo jazdy kat. A. Pismem z dnia 27 września 2011 r. Dyrektor WORD odmówił udostępnienia przedmiotowych materiałów.
J S zwrócił się o udostępnienie nagrania egzaminu również do
Marszałka Województwa, który poinformował go o braku podstaw prawnych do dokonania takiej czynności w piśmie z dnia [...] 2012 r. [...].
Pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. J S wezwał Marszałka
Województwa do usunięcia naruszenia prawa. Organ odpowiedział na to wezwanie pismem z dnia 19 stycznia 2012 r.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. J S wniósł do Marszałka skargę w trybie art. 227 kpa z powodu "zaniechania działań" przedstawionych w piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r. W jego ocenie organ nie odpowiedział wyczerpująco na żądanie zawarte w piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r.
Pismem z dnia 20 czerwca 2012 r. J S wniósł skargę na bezczynność Marszałka Wojewódzkiego w zakresie nadzoru nad Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w P. Sejmik Województwa podjął uchwałę z dnia [...] uznającą skargę za bezzasadną.
WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. (sygn.. akt III SA/Po 165/14) odrzucił skargę J S na powyższą uchwałę.
Pismem z dnia 8 lipca 2014 r. J S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "odmowę udostępnienia przez Marszałka Województwa w P nagrania egzaminu przeprowadzonego przez niego w dniu 18 czerwca 2011 r.".
Zarządzeniem z dnia 14 października 2014 r. wezwano skarżącego do wskazania, jakie konkretne pismo i z jakiej daty Marszałka Województwa stanowi przedmiot skargi. Strona została też zobowiązana do wskazania, czy wniesienie skargi zostało poprzedzone uprzednim wezwaniem organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 8 listopada 2014 r. wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest pismo Marszałka Województwa z dnia [...] r., a wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zostały zawarte w pismach z dnia 10 stycznia 2012 r., 23 kwietnia 2012 r. i 20 czerwca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi to skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa wnosi się po uprzednim wezwaniu na piśmie (w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności) do usunięcia naruszenia prawa.
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było pismo Marszałka Województwa z dnia [...] r. Na wezwanie strony o usunięcie naruszenia prawa zawarte w piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r. (złożonym w dniu 12 stycznia 2012 r.) organ udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 19 stycznia 2012 r. (zobacz załącznik nr 7 do pisma skarżącego z dnia 8 listopada 2014 r.).
Od daty doręczenia powyższego pisma biegł stronie termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do Sądu, wskazany w art. 53 § 2 P.p.s.a.
Skarżący wniósł skargę do WSA w Poznaniu dopiero pismem z dnia 8 lipca 2014 r. (wpływ do organu 9 lipca 2014 r.), a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu.
W tym stanie rzecz Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.