Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 czerwca 2013 r. M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, którego w żaden sposób nie uzasadnił.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności. Działając we własnym interesie strona powinna jednak uzasadnić wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia.
We wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Poza opisem dotychczasowego przebiegu sprawy nie zawarto żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Zabrakło powołania się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).
Skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można przyjąć, że wykonanie decyzji spowodowałoby jakąkolwiek szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Wobec powyższego, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.