Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 listopada 2006 roku W.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] listopada 1996 roku, nr [...] zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości nr [...] położonej w Z. stanowiącej własność I. i J.T. oraz działki nr [...] położonej w Z. stanowiącej własność J.S.
Przedmiotowa decyzja organu I instancji została doręczona I. i J.T. oraz J.S., a także Wójtowi Gminy S. Pismem z dnia 10 grudnia 1996 roku Wójt Gminy S. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji, ale pismem z dnia 12 grudnia 1996 roku wycofał złożony wcześniej środek zaskarżenia.
Zgodnie z art. 50 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie skargę złożył W.G., który nie był stroną postępowania przed organem I instancji, ani nie posiadał charakteru uczestnika wskazanego postępowania. Skarżący nie wykazał również, który z jego interesów prawnych został naruszony przez zaskarżoną decyzję. Tym samym Sąd uznał, że W.G.l nie jest uprawniony do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie.
Ponadto stosownie do art. 52 § 1 cytowanej wyżej ustawy skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich. Przy czym zgodnie z art. 52 § 2 cytowanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie żadna ze stron występujących przed organem I instancji, nie złożyła skutecznie środka zaskarżenia od przedmiotowej decyzji, co spowodowało, że zaskarżona decyzja stała się prawomocna i nie podlega weryfikacji na podstawie zwyczajnych środków zaskarżenia w toku instancji, ani przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji Sąd nie może merytorycznie rozpoznać skargi wniesionej przez podmiot nieuprawniony oraz bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, albowiem nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu, określony w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono o odrzuceniu skargi.
/-/M. Lorych-Olszanowska