Uzasadnienie
Zarządzeniem Sądu z dnia 21 grudnia 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa, aktualnego odpisu z KRS określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo Sądu zostało doręczone w dniu 29 grudnia 2011 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął 5 stycznia 2012 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wobec braku pełnomocnictwa przy skardze pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku skargi w trybie art. 49 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym. W myśl zatem art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak takiego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie, mimo wezwania Sądu nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci braku pełnomocnictwa oraz odpisu z KRS.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skargę należało odrzucić z uwagi na nieusunięcie braków formalnych skargi, bowiem pełnomocnik nie wykazał, że był umocowany do działania w imieniu strony w dniu wniesienia skargi.
Ponadto, skoro skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który pomimo wezwania Sądu, nie wywiązał się należycie z obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, uznać należało, że Sąd nie jest zobowiązany w tej sytuacji do wzywania samej skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Podobnie uznał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 września 2010 r., sygnatura akt II FSK 1376/10 wskazując, że skoro sąd pierwszej instancji w świetle art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawidłowo wezwał pełnomocnika, który sporządził i wniósł skargę, do przedłożenia pełnomocnictwa, nie był zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samego skarżącego do podpisania skargi.
Należy podkreślić, że pełnomocnik miał świadomość, iż nieuzupełnienie braku formalnego skargi będzie skutkowało odrzuceniem skargi (zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu). Sąd zauważa, iż skarżącą zastępował profesjonalny pełnomocnik, od którego należy wymagać szczególnej staranności.
Z tych wszystkich względów na podstawie cytowanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.