Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wniósł ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], o skierowaniu skarżącego na kontrolne badanie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego i wyznaczeniu terminu tego egzaminu do dnia [...] października 2014 r.
Wnioskiem z dnia [...] września 2014 r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. o skierowaniu skarżącego na kontrolne badanie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego i wyznaczeniu terminu tego egzaminu, wskazując, iż nie ma innej możliwości wstrzymania wykonalności tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie.
Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał dostatecznie, aby wykonanie skarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazać należy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie powoduje automatycznie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w jakimkolwiek zakresie. Negatywne skutki w postaci cofnięcia uprawnień wystąpią, gdy skarżący nie przystąpi do egzaminu w odpowiednim terminie albo gdy nie uzyska pozytywnego wyniku egzaminu. Podkreślenia zatem wymaga, że zaskarżona decyzja nie pozbawia Skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż kieruje go ona jedynie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012r., sygn. akt I OZ 804/12 oraz z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 582/13).
W odniesieniu do wniosku skarżącego z dnia 3 września 2014 r. podnieść należy, iż wskazywana przez skarżącego decyzja nie jest przedmiotem rozpatrywanej skargi, a nadto istniała możliwość zwrócenia się z odpowiednim wnioskiem do organu wyższej instancji.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.