Uzasadnienie
Skarżący – P. K., działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika wniósł pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ("DKIS") z dnia 29 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenia kosztów postępowania.
DKIS, interpretacją z dnia 28 grudnia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.458.2018.3.AC, nadesłaną w następstwie skargi - uwzględnił ww. skargę w całości, uznając za prawidłowe stanowisko Skarżącego. Z treści przekazanej interpretacji wynika, że "(...) zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 29 listopada 2018 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.458.2018.1.MT i uznaje stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe" (s. 1 interpretacji, k 10 akt sądowych).
Interpretacja ta została doręczona Stronie 31 grudnia 2018 r. (pismo DKIS z 7 lutego 2019 r., k 24 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 (zd. pierwsze) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz 1302, dalej jako "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też DKIS uczynił wydając 28 grudnia 2018 r. interpretację, którą uwzględnił skargę w całości i uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
Z chwilą doręczenia interpretacji z 28 grudnia 2018 r. Skarżącemu – tj. 31 grudnia 2018 r. - przestał więc istnieć przedmiot skargi, czyli interpretacja DKIS z 29 listopada 2018 r.
Zaszły zarazem przesłanki zasądzenia od organu podatkowego kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego). W sprawie "interpretacyjnej" nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, zatem należne wynagrodzenie wynosi 240 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, t.j. Dz.U. z 2013 r. poz 490) wraz z kwotą 17 zł należną z tytułu opłaty za pełnomocnictwo. Łączna kwota należna Skarżącemu wynosi 257 zł.
Sąd w tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, § 2 w zw z art. 201 § 1 i 205 § 2 P.p.s.a, postanowił orzec jak w sentencji.