Uzasadnienie
Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2004 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 2000 zł, w tym samym terminie i pod tym samym rygorem. Wezwanie doręczono stronie postępowania w dniu 13 lipca 2004 r.
Strona wniosła do Sądu odpis skargi w dniu [...] lipca 2004 r. (stempel na kopercie). Ponadto w dniu [...] lipca 2004 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (stempel na kopercie).
Pismem wniesionym do Sądu w dniu [...] sierpnia 2004 r. małżonek skarżącego poinformował o śmierci p. S. K. Do pismo dołączono kopię odpisu skróconego aktu zgonu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływana jako p.p.s.a. Sąd ma obowiązek odrzucić skargę gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Zestawienie dat doręczenia wezwania (13 lipca 2004 r.) i uzupełnienia braku ([...] lipca 2004 r.) prowadzi do wniosku, że skarżący nie usunął braku w wyznaczonym terminie, co skutkować musi odrzuceniem skargi.
Z ustalonego w przedmiotowej sprawie stanu faktycznego wynika, że strona nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła w dniu [...] lipca 2004 r., a więc po jego upływie. Tym samym znajduje zastosowanie dyspozycja art. 220 § 3 p.p.s.a. nakazująca odrzucić skargę od której strona, mimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu.
W odniesieniu do pisma, w którym małżonek skarżącego cofa skargę, Sąd zauważa, że wniosek taki mógł by być rozpoznany po uiszczeniu wpisu, względnie przyznaniu stronie prawa pomocy w postaci – co najmniej – zwolnienia od wpisu. W innym przypadku Sąd kierując się dyspozycją art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (tu wpis).
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę wziął także pod uwagę fakt śmierci skarżącego. W tym zakresie – mając na uwadze art. 124 § 3 p.p.s.a. - uznał, że nie ma konieczności zawieszenia postępowania, ponieważ przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, co wynika z całości akt sprawy.
W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 124 § 3 oraz 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.