Uzasadnienie
M. B. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec i kwiecień 2011 r. Zarządzeniem z 23 kwietnia 2015 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres pełnomocnika Skarżącego, który odebrał przesyłkę 7 maja 2015 r.
Pismem z 27 maja 2015 r., Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, że zgodnie z ustaleniami poczynionymi z pełnomocnikiem wpis sądowy miał uiścić osobiście. Niestety w przyczyn niezawinionych nie dochował terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wskazał, że z uwagi na [...] ma poważne problemy z poruszeniem się. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy jest osłabiony chorobą. W tygodniu kiedy upływał termin do uiszczenia wpisu sądowego był [...] i leżał w łóżku.
Wobec powyższego nie miał możliwości udania się na pocztę lub do banku by dokonać wpłaty, a nie ma również rachunku bankowego obsługiwanego przez Internet. Skarżący podkreślił, że jest osobą samotną, mieszka sam i nie ma możliwości, aby opłaty dokonał ktoś w jego imieniu (np. żona czy dzieci). Skarżący podkreślił, że leczył się sam a z uwagi na to, że jest emerytem nie potrzebował zwolnienia lekarskiego. Wskazał także, że po raz pierwszy był w stanie wyjść z domu w środę 20 maja 2015 r., przez co uchybił terminowi do uiszczenia wpisu. Jednakże, jego zdaniem, uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych ode niego, wobec czego spełnione zostały przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W pierwszej kolejności należy odnotować, odnosząc się do siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia, że z wyjaśnień Skarżącego wynika, iż przyczyna ta ([...]) ustała w dniu 20 maja 2015 r. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył natomiast w dniu 27 maja 2015 r. W tym też dniu Skarżący uiścił wpis od skargi. Skarżący uprawdopodobnił, że wniosek o przywrócenie terminu wraz z dokonaniem czynności, której Skarżący uchybił, został złożony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Skarżący dokonał zatem czynności, której nie dokonał w przewidzianym w ustawie terminie. Daje to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że przedstawione przez Skarżącego informacje uprawdopodabniają brak jego winy przy uchybieniu terminu. Skarżący wyjaśnił, że w okresie, w którym był zobowiązany do uiszczenia wpisu był obłożnie chory, a jest osobą samotną, mieszka sam i nie ma możliwości, aby opłaty dokonał ktoś w jego imieniu.
Mając na uwadze treść oświadczeń Skarżącego, Sąd uznał za prawdopodobne stanowisko dotyczące przyczyn uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi w kontrolowanej sprawie.
Skarżący uprawdopodobnił brak winy przy uchybieniu terminu. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.