Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący – B.J. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wskazał, że trudna sytuacja finansowa uniemożliwia mu uiszczenie wpisu w wysokości 477 zł. Wyjaśnił, że wszystkie jego udziały w nieruchomościach zostały zajęte przez komorników (tj. ¼ udziału w nieruchomości o pow. 80 m², ¼ udziału w nieruchomości o pow. 49 m²). Skarżący oświadczył, że poza nieruchomością rolną o pow. 1 ha, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga stratę.
Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, został on wezwany, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, do: wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, nadesłania zeznań podatkowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za 2012 r., udokumentowania wysokości przychodów (dochodów, kosztów) uzyskiwanych aktualnie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej np. bilans za pierwsze półrocze 2013 r., kopia z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za ostatnie 3 miesiące, nadesłania deklaracji VAT-7 za ostatnie 3 miesiące, nadesłania wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, wskazania wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie skarżącego oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 16 grudnia 2013 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Do dnia dzisiejszego skarżący nie odpowiedział na niniejsze wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Przepis art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie Sądu), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Powyższe wymaga rzetelnego wypełnienia formularza PPF oraz złożenia, na wezwanie, żądanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień.
W ocenie Sądu, w przedmiotowym postępowaniu skarżący nie przedstawił w sposób należyty swojej sytuacji finansowej i majątkowej, a tym samym uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku. Zauważyć bowiem należy, że oświadczenia skarżącego zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W związku z tym, w celu dokonania rzetelnej oceny sytuacji materialnej skarżącego, został on wezwany, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia i dokumenty. Z tego obowiązku skarżący nie wywiązał się.
W konsekwencji brak jest przekonywujących podstaw do stwierdzenia, że sytuacja, w której się znajduje wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., a tym samym uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest bowiem od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie na podstawie pełnych informacji o wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków przez wnioskodawcę i osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie jest w stanie ocenić jakimi rzeczywiście dochodami dysponuje skarżący oraz jakie niezbędne wydatki ponosi.
Brak odpowiedzi na wezwanie Sądu, a tym samym niepełne przedstawienie sytuacji finansowej skarżącego, nie pozwalało na dokonanie innej oceny niż stwierdzenie niewykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, Sąd na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.