Uzasadnienie
Skarżący M.N. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wniosek swój umotywował nadto złym stanem zdrowia, faktem korzystania z materialnej i żywnościowej pomocy dalszej rodziny i przyjaciół. Wyjaśnił, że pomoc ta jest nieregularna i przeznaczona na opłatę mediów i zakup leków. Skarżący przedłożył zaświadczenie o zarejestrowaniu w urzędzie pracy, zeznanie podatkowe.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, że domaga się również ustanowienia adwokata. Skarżący przedstawił miesięczne wydatki, wśród których wymienił zakup leków (280 zł i 185 zł), opłaty za gaz i energię elektryczną (ok. 100 zł). Wyjaśnił, że korzysta z pomocy fundacji wydającej produkty żywnościowe, na dowód czego przedłożył oświadczenie I.P.. Podniósł, że nie posiada rachunków bankowych. Dodał, że mimo odbytego szkolenia i usilnych poszukiwań nie znalazł do tej pory zatrudnienia. Poza mieszkaniem nie posiada żadnego majątku. Skarżący przedstawił zaświadczenie o zarejestrowaniu w urzędzie pracy, zaświadczenie o zadłużeniu czynszowym, zaświadczenie o wysokości dochodu, dokumentację medyczną, dokument potwierdzający uczestnictwo w projekcie.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, cierpiącą na liczne schorzenia, egzystującą dzięki materialnej i żywnościowej pomocy rodziny i przyjaciół. Aktualnie ubiega się o orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.
Uwzględniając powyższe uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.