Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. Minister Finansów po rozpatrzeniu zażalenia [...] B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwanego "Spółką") złożonego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "K.p.a.", na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W., uznał je za bezprzedmiotowe w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowienia w dniu [...] grudnia 2009r.
W skardze z dnia 25 marca 2010r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów, zarzucając mu naruszenie art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu Spółka stwierdziła, że art. 36 K.p.a. uprawniający organ do wskazania nowego terminu załatwienia sprawy w każdym przypadku i bez względu na czas prowadzenia postępowania jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Podkreślić należy, iż żadnego z tych wymogów nie spełnia postanowienie, wydane w trybie art. 37 § 2 K.p.a. uznające za bezprzedmiotowe zażalenie Spółki w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowienia w dniu [...] grudnia 2009r.
Po pierwsze, brak jest w k.p.a. przepisu, który by przewidywał zażalenie na tego rodzaju postanowienie (art. 141 § 1 K.p.a.). Po drugie, zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień, o których mowa w art. 123 § 2 K.p.a., dotyczące poszczególnej kwestii jaka wynikła w toku postępowania.
Jak już wyżej wyjaśniono, zaskarżone postanowienie wydane zostało w wyniku wniesienia przez Spółkę zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie rozpatrzenia zażalenia z dnia 25 maja 2009r. na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] kwietnia 2009r. Spółka mogła więc, po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. - i to niezależnie od stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia - wystąpić ze skargą na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Natomiast niedopuszczalna jest skarga na stanowisko organu, nawet jeśli zostało ono wydane w formie postanowienia (chociaż, nie zostało postanowieniem nazwane), uznające za bezprzedmiotowe zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji.