Uzasadnienie
W. P. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 1 lutego 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 czerwca 2018 r. oddalił zażalenie strony na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 1 lutego 2018 r.
Zarządzeniem z 18 lipca 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 1 lutego 2018 r.
Strona odebrała wezwanie 6 sierpnia 2018 r. (z.p.o. k. 30 akt sądowych).
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 10 października 2018 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na 28 listopada 2018 r. wynika, że nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia skarżący został wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należy odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 6 sierpnia 2018 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 7 sierpnia 2018 r. i upłynął z dniem 13 sierpnia 2018 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do 28 listopada 2018 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
Mając na względzie fakt, że w badanej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany prawomocnym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg od 7 sierpnia 2018 r. tj. następnego dnia od daty doręczenia skarżącemu wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lutego 2018 r., wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł mieć wpływu na bieg terminu wskazanego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że na skarżącym ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153, postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09 oraz postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.