Uzasadnienie
Skarżący L. D. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W formularzu PPF podniósł, że znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej. Ma na utrzymaniu czteroosobową rodzinę, w tym dwoje dzieci w wieku [...] i niepracującą żonę. Skarżący wskazał, że jego zadłużenie powstało wskutek niezapłacenia przez odbiorców za towar oraz zniszczenia [...] przez wybudowane po sąsiedzku olbrzymie hale magazynowe, a także modernizacji drogi krajowej nr [...].
Skarżący wskazał, że ma problemy ze zdrowiem i przez dłuższy czas nie mógł znaleźć pracy. Oświadczył, że pomimo trudnej sytuacji stara się spłacać swoje zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego w P..
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz żoną oraz córką i dwoma synami (ur. w [...] r., w [...] r. i w [...] r.), posiada dom o powierzchni 80 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,49 hektara. Z oświadczenia wynika ponadto, że Skarżący tytułem wynagrodzenia za pracę uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 2.500 zł. Stałe miesięczne wydatki Skarżący określił na kwotę 2.000 zł.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przesłał zeznanie podatkowe PIT 37, z którego wynika, że w 2014 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 13.777,17 zł, a jego żona nie uzyskała dochodu. Skarżący przesłał także kopię wniosku, którym zwrócił się do Urzędu Skarbowego w P. o wydanie kopii zeznania podatkowego PIT-37 za 2015r. i zobowiązał się przesłać uzyskaną kopię rozliczenia podatkowego za 2015 r. po uzyskaniu jej z urzędu skarbowego. Ponadto Skarżący wyjaśnił, że nie posiada rachunków bankowych i nie korzysta z pomocy społecznej. Jego czteroosobowa rodzina utrzymuje się z kwoty 2.500 zł, z której opłacane są rachunki za gaz, energię elektryczną, leki, wyżywienie, ubrania w łącznej kwocie 2.200 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 719 - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia On przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego powyżej kwoty 100 zł. oraz ustanowienia radcy prawnego. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest On w stanie ponieść pełnych kosztów w sprawie. Skarżący w ostatnim okresie borykał się z problemami finansowymi. Stracił bowiem źródło dochodów w postaci sadu czereśniowego. Przez dłuższy czas nie mógł znaleźć pracy. Obecnie Skarżący jest zatrudniony i uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 2.500 zł. Żona Skarżącego nie pracuje. Rodzina ponosi stałe miesięczne wydatki w kwocie około 2.200 zł. Ponadto z przedstawionych dokumentów i oświadczeń wynika, że Skarżący nie posiada oszczędności, ani majątku, który mógłby w krótkim czasie spieniężyć i opłacić należne w sprawie koszty sądowe.
W ocenie referendarza sądowego z uwagi na fakt, że Skarżący obecnie uzyskuje stałe miesięczne dochody w kwocie 2.500 zł, a koszty miesięcznego utrzymania rodziny wynoszą około 2.200 zł, to jest On w stanie uiścić kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Jednocześnie referendarz sądowy wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany bez zeznania podatkowego za 2015 r., który Skarżący zobowiązał się dostarczyć do Sądu w późniejszym terminie. Z pozostałych dokumentów i oświadczeń Skarżącego nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynikała bowiem trudna sytuacja Skarżącego i rodziny. Natomiast dalsze oczekiwanie na dokument doprowadziłoby do niepotrzebnego przewlekania postępowania w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.