Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1043/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt II FZ 528/05.
Mając na względzie powyższe, pismem z 5 września 2005 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 13 września 2005 r., lecz do 20 września 2005 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. Niezadowolony z orzeczenia NSA, wystąpił natomiast z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych. Nie wskazał przy tym żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części, a nie były przez wnioskodawcę podniesione w trakcie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu z 24 czerwca 2005 r., odmawiającym skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Należy zatem uznać, że zarówno pismo z 15 września 2005 r. jak i załączony do tego pisma wniosek o przyznania prawa pomocy, nie przerywają biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W tej sytuacji, skoro pomimo stosownego pouczenia skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego od skargi, a dokonana przez niego czynność nie przerywa biegu terminu do jego uiszczenia, to na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.