Uzasadnienie
Pismem z 21 maja 2009 r. C. SA z siedzibą w W. (dalej jako Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2009 r. uchylającą w całości decyzję organu I instancji i przekazującą mu do ponownego rozpatrzenia sprawę nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r.
W dniu 20 sierpnia 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącej, w którym cofnęła ona skargę na wskazaną wyżej decyzję. Poinformowała, że w dniu 14 lipca 2009 r. otrzymała decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] lipca 2009 r., w której stwierdził on nadpłatę w podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r. w kwocie nieznacznie odbiegającej od kwoty nadpłaty żądanej przez Skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Z tego względu Sąd postanowił umorzyć postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.