Uzasadnienie
J.L. (dalej: "Skarżąca") wniosła w niniejszej sprawie skargę na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej informujące, że postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej jako członka zarządu B. sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. nie jest bezprzedmiotowe. Organ szczegółowo wyjaśnił i opisał okoliczności związane z przebiegiem postępowania w zakresie decyzji wymiarowej i przywołał, iż doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zaległości podatkowej ww. spółki, jak również zawieszono postępowanie odwoławcze wobec Skarżącej jako osoby trzeciej, na podstawie art. 201 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2-4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej jako "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Z akt sprawy wynika, że ostatnim pismem w ramach prowadzonej korespondencji było zaskarżone pismo z dnia [...] marca 2020 r. Analiza jego treści nie pozwala na przyjęcie, iż jest to postanowienie. Nie zawiera bowiem elementów, o których mowa w art. 217 Ordynacji podatkowej, w szczególności powołania podstawy prawnej i rozstrzygnięcia. Pismo to jest jedynie informacją o podtrzymaniu stanowiska wyrażonego w innym piśmie (Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 5 marca 2020 r., k. 42 akt podatkowych).
Mając całość powyższych ustaleń na uwadze Sąd nie mógł uznać za prawidłowe stanowiska strony skarżącej, że pismo z dnia [...] marca 2020 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie. Nie stanowi również postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ocena całokształtu okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzi zaś do wniosku, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Skarga na nie musi podlegać zatem odrzuceniu.
W tych warunkach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 oraz art. 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.