Uzasadnienie
E. K. ("Skarżąca") wniosła skargę na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (zwany dalej: "NUS") z [...] sierpnia 2018r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302, zwana dalej: "P.p.s.a."), odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z art. 52 § 2 P.p.s.a. wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W sprawie przedmiotem skargi jest ww. decyzja organu pierwszej instancji – NUS, odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych Skarżącej. W myśl natomiast art. 220 § 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r., poz. 800, zwana dalej: "O.p.") od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Organem odwoławczym od ww. decyzji NUS, zgodnie z art. 13 § 1 pkt 2 O.p., jest dyrektor izby administracji skarbowej. W ww. decyzji NUS zawarto prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia ww. decyzji NUS do Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że wniesiona w sprawie skarga była niedopuszczalna. Dotyczyła bowiem decyzji NUS, od której Skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia odwołanie do właściwego dyrektora izby administracji skarbowej. Sąd był więc zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia.