Uzasadnienie
K. Z. (dalej "skarżący" lub "wnioskodawca") złożył na urzędowym formularzu PPF z 20 lutego 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek uzasadnił trudną sytuacją finansową rodziny. Wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i z córką. Żona Wnioskodawcy pozostaje bez zatrudnienia. Do swojego majątku skarżący zaliczył dom o pow. 110 m², nieruchomość rolną o pow. 0.85 ha oraz 5/26 w działce o powierzchni 2600 m². Skarżący uzyskuje – nieregularnie - dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości ok. 1000 zł miesięcznie brutto. Z akt sprawy wynika, że pracuje jako [...]. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego (doręczonego 10 marca 2014 r) złożył w dniu 17 marca 2014 r (koperta ze stemplem nadania – s 32 akt sądowych) dodatkowe oświadczenie (16 marca 2014 r), osobiście podpisany formularz PPF, zeznania podatkowe, wyciąg z SKO, ZUS RMUA.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 §2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika: może być przyznane, jeśli strona wykaże niezdolność do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym, stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a., obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Następuje wtedy, kiedy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. o prawo pomocy w zakresie częściowym.
Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 100,- zł (zarządzenie z 17 stycznia 2014 r.). Zdolność do uiszczenia pozostałych kosztów sądowych, tj. potencjalnie wymagalnych, należy badać z każdorazowym uwzględnieniem sytuacji finansowej strony w momencie wystąpienia kosztów. Podkreślić także należy, że sytuacja majątkowa Wnioskodawcy była już wielokrotni badana przez sądy różnych instancji, a z oświadczeń skarżącego nie wynika, by sytuacja ta uległa zmianie.
Z oświadczeń złożonych przez Skarżącego wynika, iż prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką. Łączny miesięczny dochód trzyosobowej rodziny wynosi 1000 zł brutto i składa się z wynagrodzenia za pracę Skarżącego. Żona Skarżącego pozostaje bez zatrudnienia.
Zwolnienie Skarżącego ogranicza się do opłaty za wpis od skargi, ponieważ opłata ta jest jedynym kosztem sądowym wymagalnym obecnie w sprawie. Zdolność Skarżącego do pokrywania pozostałych kosztów sądowych będzie badana w razie ich wystąpienia z uwzględnieniem każdoczesnej sytuacji majątkowej strony.
Mając powyższe na uwadze, art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji