Uzasadnienie
We wniosku złożonym w dniu 17 kwietnia 2015 r., na urzędowym formularzu PPF, Skarżący – W.L., zwrócił się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest emerytem. Utrzymuje się jedynie z emerytury, która wynosi 641,12 zł netto. Poza wydatkami na utrzymanie, skarżący ponosi wydatki na leczenie. Z oświadczeń skarżącego wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest współwłaścicielem domu o pow. 150 m² oraz współwłaścicielem budynku o pow. 210 m2. Nie posiada majątku ani oszczędności. Ponadto Skarżący wyjaśnił, że przebył [...], co uniemożliwia mu podjęcie jakiejkolwiek pracy.
Do wniosku Skarżący dołączył, zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 kwietnia 2015r., o wysokości utrzymywanej emerytury oraz zaświadczenie lekarskie wystawione przez Samodzielny Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów [...] w W., na okoliczność pozostawania przez Skarżącego pod opieką ww. placówki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Jak się wskazuje w literaturze oraz w orzecznictwie prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku (por. H. Knysiak-Molczyk, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2005, s. 628; postanowienie NSA z 29 stycznia 2014 r., II FZ 1379/13).
Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Sąd zauważa, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. osoba fizyczna może domagać się przyznania pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, iż na takiej osobie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy (zob. J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - komentarz, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, str. 319). Wykładnia systemowa prowadzi ponadto do wniosku, że osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe (zob. J.P. Tarno, Prawo..., str. 320).
Przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy należało wziąć pod uwagę, iż na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem sądowym, który Skarżący musi ponieść, jest koszt wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika bowiem, że Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się jedynie z emerytury w kwocie 641,59 zł. Nie posiada żadnych oszczędności, a stan zdrowia uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej. Z powyższego wynika zatem, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych.
W tej sytuacji uznać należało, iż zachodzą przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 260 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.