Uzasadnienie
I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") pismem z 17 kwietnia 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji W. z [...] kwietnia 2024 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj 2019 r. i okres od sierpnia 2019 r. do lutego 2020 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 8 maja 2024 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 10 maja 2024 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Przesyłka sądowa zawierająca w/w wezwania została doręczona Skarżącej w dniu 15 maja 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 19 akt sądowych).
Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie 22 maja 2024 r.
Do dzisiejszego dnia nie zostały uzupełnione braki formalne i fiskalne skargi. Z informacji zawartej w Rejestrze Opłat Sądowych, wynika, że nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł do przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej "P.p.s.a".), wymogi formalne. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 29 P.p.s.a., dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 P.p.s.a., czyli na wezwanie Przewodniczącego Wydziału w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.
Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Skarżąca, pomimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie Skarżącej, do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, została doręczona w dniu 15 maja 2024 r. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na Skarżącą obowiązków procesowych upływał zatem z dniem 22 maja 2024 r. Do dzisiejszego dnia Skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych i fiskalnych skargi.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.