Uzasadnienie
Pełnomocnik Strony wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu 20 maja 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z zakresu podatku od spadków o darowizn (k. 3 akt sądowych).
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 3 listopada 2008 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru.
W treści postanowienia zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że w dniu 3 sierpnia 2009 r. wpis sądowy od skargi, został uiszczony przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "P.p.s.a.") do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie.
W związku z powyższym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 3 grudnia 2009 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak z przeszło pięciomiesięcznym opóźnieniem.
Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.