Uzasadnienie
Skarżący H. S., reprezentowany przez adwokata, zwrócił się o zwolnienie od kosztów opłaty sądowej, motywując to trudną sytuacją majątkową i zdrowotną. Łączny dochód Skarżącego i mieszkającego z nim syna wynosi 742 zł. Przy piśmie z 20 lutego 2013 r. Skarżący przesłał dokumenty uzupełniające powyższy wniosek, w tym m. in. informacje PIT-11, zeznania podatkowe, decyzję przyznającą świadczenie z pomocy społecznej, umowy zlecenia.
Postanowieniem z 27 lutego 2013 r. Sąd odrzucił skargę Skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako: "p.p.s.a.") stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie szczególnego znaczenia nabiera fakt, iż skarga Skarżącego została odrzucona. Na Skarżącym nie ciąży już zatem obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, gdyż ta, jako odrzucona, nie będzie przedmiotem merytorycznej oceny. Potwierdza to zarówno treść art. 222 p.p.s.a., który stanowi, że nie żąda się opłat od pisma podlegającego odrzuceniu oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który w przypadku odrzuconego pisma, nakazuje zwrócić cały uiszczony wpis. Z akt sprawy nie wynika ponadto jakoby na Skarżącym ciążyły jakiekolwiek inne opłaty sądowe, od których mógłby zostać potencjalnie zwolniony. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 marca 2013 r. Nie złożył on jednak środka odwoławczego na to postanowienie, nie wystąpił także z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu.
W tej sytuacji wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów opłaty sądowej należało uznać za bezprzedmiotowy. Z tych też względów postanowiono jak w sentencji.