Uzasadnienie
Okręgowa Izba Radców Prawnych, w wykonaniu postanowienia z 23 kwietnia 2012 r III SA/Wa 1084/12 o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, pismem z 21 maja 2012 r., wyznaczyła rpr R. R. pełnomocnikiem z urzędu dla M. I..
Pismem z 24 maja 2012 r. pełnomocnik z urzędu podał nowy adres do korespondencji. Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2012 r. podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Referendarz sądowy wskazuje, że mając na uwadze rodzaj sprawy – zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym – w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna, zakres czynności pełnomocnika z urzędu w postępowaniu, tj reprezentowanie przed Sądem I instancji oraz zapisy § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm, dalej jako rozporządzenie), wysokość wynagrodzenia należałoby oznaczyć na kwotę 240,- zł. Do kwoty tej należałoby doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług. Nie mniej jednak, warunkiem wypłaty wynagrodzenia jest – zgodnie z 16 przywołanego rozporządzenia - zawarcie oświadczenia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, że "opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części".
W ocenie referendarza sądowego w aktach brak jest stosownego oświadczenia pełnomocnika, przewidzianego w § 16, natomiast brak tego oświadczenia uniemożliwia Sądowi przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie (postanowienie z 8 grudnia 2009 r. II GZ 273/09).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 16 przywołanego wyżej rozporządzenia, należało stwierdzić, jak w sentencji.