Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 lipca 2012 r. zwolniono Skarżącą K. S. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jej rzecz adwokata, którym wyznaczony został J.S.. Wyrokiem z 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu 15 stycznia 2013 r. Przy piśmie z 11 lutego 2013 r. pełnomocnik przesłał opinię o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku. Na tej podstawie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu. Oświadczył nadto, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Do pisma dołączył także dowód nadania na adres Skarżącej sporządzonej opinii.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: "rozporządzenie").
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 120 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.