Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2005 r. na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej "P. S.A" oświadczył, że cofa skargi i wnosi o umorzenia postępowań sądowoadministracyjnych i zasądzenie kosztów postępowania.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej poparł wniosek o cofnięcie skarg, w kwestii zwrotu kosztów postępowania nie zgodził się ze stroną przeciwną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargi. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skarg przez skarżącą należało zbadać, czy w przedmiotowych sprawach nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie.
W ocenie Sądu, wycofanie skarg przez stronę skarżącą nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktów dotkniętych wadą nieważności.
Ze względu na to, iż skarżący skutecznie cofnął skargi Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy postanowił umorzyć postępowania jako bezprzedmiotowe.
Jednocześnie należy wskazać, iż w rozpoznawanych sprawach pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargi po rozpoczęciu posiedzenia Sądu, na które sprawy zostały skierowane, zatem mając na uwadze dyspozycję przepisu art. 232 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie zwrócił skarżącej kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji.