Uzasadnienie
Skarżąca A.B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF wskazała, że jest osobą bezrobotną (niezarejestrowaną) i nie pobiera żadnych zasiłków. Mąż Skarżącej z dniem 1 kwietnia 2014 r. zawiesił działalność gospodarczą, gdyż przynosiła straty. Skarżąca podała, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i dwójką dzieci. Do majątku zaliczyła mieszkanie, działkę budowlaną i samochód osobowy. Skarżąca przedstawiła zeznania podatkowe za 2013 r.
Pismem z 6 maja 2014 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania dodatkowych informacji na temat jej stanu majątkowego. Wezwania tego jednak nie wykonała.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli zaś oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.).
Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie.
Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy Skarżąca nie przedłożyła, pomimo prawidłowego wezwania referendarza sądowego, wymieniającego w sposób precyzyjny jakie dokumenty i oświadczenia powinny zostać złożone, żadnych dokumentów koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwiła ona dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji materialnej.
Przede wszystkim Skarżąca nie wyjaśniła jakie jest źródło finansowania bieżących wydatków, skoro z przedłożonych przezeń zeznań podatkowych wynika, że ani ona ani jej mąż nie osiągnęli w 2013 r. żadnego przychodu. Skarżąca nie przedstawiła też dowodów obrazujących wysokość tych wydatków. Zabrakło również dokumentów w postaci wyciągów bankowych, deklaracji VAT czy zaświadczenia o zawieszeniu działalności gospodarczej.
Tym samym brak pełnej i wyczerpującej informacji na temat sytuacji majątkowej Skarżącej nie pozwala ustalić, jak w rzeczywistości się ona kształtuje oraz w szczególności czy rzeczywiście nie posiada ona i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów uznać należało, że Skarżąca nie wykazała, iż jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.