Uzasadnienie
Skarżąca – F. GmbH z siedzibą w Niemczech wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 stycznia 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 5 stycznia 2015 r. Natomiast w dniu 21 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc m.in. wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji.
Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc strona wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną.
W sprawie niniejszej Minister Finansów wydał interpretację indywidualną 2 stycznia 2015 r. Interpretacja ta - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 5 stycznia 2015 r. na prawidłowy adres. Zdaniem Sądu brak adnotacji "P. S. " na kopercie zawierającej zaskarżoną interpretację indywidualną wysłaną do pełnomocnika Skarżącej, nie powoduje że nie nastąpił skutek doręczenia. Sposób organizacji odbioru korespondencji przez pełnomocników Skarżącej nie może wpływać na zmianę dat doręczeń kierowanej do nich korespondencji. Pełnomocnicy Skarżącej wybierając sposób doręczania korespondencji winni byli uwzględnić fakt, iż pracują pod innym adresem niż adres, który wskazali do doręczeń. W związku z powyższym w niniejszej sprawie dzień 5 stycznia 2015 r. uznać zatem należy za moment, w którym pełnomocnicy Skarżącej uzyskali wiadomość o wydaniu interpretacji.
W świetle powołanego wyżej przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. pełnomocnicy Skarżącej w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, tj. do 19 stycznia 2015 r. (poniedziałek) powinni wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnicy Skarżącej nie spełnili tego warunku, ponieważ wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa 21 stycznia 2015 r., a więc z naruszeniem ww. ustawowego terminu.
W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. wskazuje wyraźnie, iż przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Skuteczne wezwanie nie oznacza wezwania, na które zostanie udzielona odpowiedź, lecz wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowoadministracyjnej. Ponadto przyjmuje się, że 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu. Jego upływ wyłącza zatem możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.