Uzasadnienie
Skarżąca ("Spółka") – M. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z dnia 23 marca 2015 r., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r.
W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi.
W osnowie wniosku wskazała, że jej obecny Prezes Zarządu objął funkcję w dniu [...] marca 2015 r. Dostrzeżona wadliwość doręczenia decyzji określających wymiar podatku od towarów i usług, jak i podatku dochodowego od osób prawnych, zobligowała Zarząd Skarżącej do zlecenia kancelarii prawniczej przeprowadzenia prawnej analizy działalności Spółki, obejmującej również wydawane wobec Skarżącej decyzje w sprawach podatkowych. Miał na to wpływ również fakt, iż Zarząd Spółki, na skutek licznych zmian wewnętrznych w jej strukturze, jak i prowadzonych postępowań, nie znajduje się w posiadaniu wszystkich dokumentów dotyczących Skarżącej - istotnych dla sprawy, co skutkuje koniecznością ich kwerendy m. in. w archiwach organów podatkowych i sądach.
Skarżąca wskazała dalej, że przez reprezentującą ją kancelarię prawniczą przeprowadzone zostały liczne czynności zmierzające do ustalenia aktualnego stanu faktycznego i prawnego. W tym celu w dniu w dniu 20 marca 2015 r. została przeprowadzona analiza akt zakończonego postępowania kontrolnego przed Dyrektorem Urzędem Kontroli Skarbowej w W., zaś w dniu 23 marca 2015 r. akt rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Powyższe okoliczności doprowadziły do podjęcia w dniu 23 marca 2015 r. niezbędnych czynności zmierzających do wzruszenia niekorzystnej dla Spółki decyzji.
W opinii Skarżącej z uwagi na powyższe wniosek o przywrócenie terminu był zasadny i konieczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika bezsprzecznie, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu w ogóle doszło. W przypadku bowiem, gdy do uchybienia terminu nie doszło, wniosek taki, jako niedopuszczalny z mocy ustawy, będzie podlegał odrzuceniu.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że właśnie powyższego rodzaju sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Sąd z urzędu posiada bowiem wiedzę (co znajduje ponadto potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy), że wyrokiem z dnia 14 listopada 2011 r. o sygn. akt III SA/Wa 3324/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę syndyka masy upadłości Skarżącej (ustanowionego w toku prowadzonego wobec Spółki postępowania upadłościowego), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. – a więc na decyzję zaskarżoną ponownie skargą Spółki z dnia 23 marca 2015 r. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 13 stycznia 2012 r.
W sprawie - wbrew zatem twierdzeniu Skarżącej zawartemu we wniosku z dnia 23 marca 2015 r. - nie nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia skargi. W tej sytuacji nie mogło być więc mowy o skutecznym rozpoznaniu złożonego przez Skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.