Uzasadnienie
K. S. (dalej jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od stycznia do sierpnia 2017 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 maja 2020 r., pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie swojego numeru Pesel. W oparciu o zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 27 maja 2020 r. pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. wezwano Skarżącego także do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącemu z dniem 16 czerwca 2020 r.
Przy piśmie z dnia 18 czerwca 2020 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przesłał pisemne oświadczenie Skarżącego z dnia 27 maja 2020 r. o cofnięciu skargi.
Jednocześnie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 23 czerwca 2020 r.
Skarżący do 7 lipca 2020 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 t.j., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd miał na uwadze, że pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi wpłynęło do sądu 18 czerwca 2020 r. (data przekazania przez organ pisma skarżącego z 27 maja 2020 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi), a zatem wcześniej niż upłynął termin zakreślony skarżącemu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego (który to termin ten upłynął 23 czerwca 2020 r.).
Sąd uznał cofnięcie skargi na dopuszczalne. Nie wystąpiły bowiem przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie zaś do treści art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Okoliczność, że w sprawie nie uiszczono na wezwanie 400 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, pozostawała dla rozstrzygnięcia w prawie bez znaczenia właśnie z uwagi na to, że termin na uiszczenie brakującego wpisu upływał później niż nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi w sprawie.
Dlatego postepowanie w sprawie należało umorzyć. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt pierwszym postanowienia.
W sprawie podlegała zwrotowi na rzecz skarżącego kwota 100 zł stanowiąca wpłacona na poczet wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, natomiast postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W tym zakresie orzeczono oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.