Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej W.L. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata A. K., iż wyznaczyła ją pełnomocnikiem z urzędu dla wyżej wymienionej.
Na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stanowiąc w § 20, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie takie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, iż zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze; Dz. U. z 2002 r., Nr 123 poz. 1058 ze zm. (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r. sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). Pogląd taki wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. (sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945) wskazując, iż brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 wspomnianego rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Powyższe sprawia, że nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a.
Z akt sprawy (protokół rozprawy k. 86 akt sądowych) wynika, że zgłaszając wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego pełnomocnik Skarżącej nie złożył oświadczenia, o którym mowa wyżej. Z tej przyczyny na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.