Uzasadnienie
F. S.A. z siedzibą w O. (dalej jako "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2015r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] lipca 2015r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika i określenia wysokości należności z tytułu niepobranego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłaconej w 2011 r. dywidendy za 2010 r.
Powyższe decyzje zostały wydane po wszczęciu przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postępowania kontrolnego w stosunku do Skarżącej w zakresie rzetelności wywiązywania się z obowiązku płatnika podatku dochodowego od dochodów/przychodów z dywidend wypłaconych podatnikom niemającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu w 2011r.
Wyznaczenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego i kontroli skarbowej wobec Skarżącej na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 720 ze zm.) dokonał Zastępca Dyrektora Departamentu Kontroli Skarbowej na podstawie upoważnienia udzielonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów postanowieniem z 22 listopada 2016r. (sygn. akt I FSK 478/15).
Naczelny Sąd Administracyjny zapytał: "Czy w świetle przepisów obowiązującego prawa, a w szczególności art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 143 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej mógł udzielić Zastępcy Dyrektora Departamentu Kontroli Skarbowej w Ministerstwie Finansów upoważnienia do wyznaczenia dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego, także poza właściwością miejscową dyrektora urzędu kontroli skarbowej, na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 41 poz. 214 ze zm.)".
Skoro Zastępca Dyrektora Departamentu Kontroli Skarbowej na podstawie upoważnienia udzielonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej wyznaczył do działania w sprawie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., poza jego właściwością miejscową, Sąd doszedł do wniosku, że wydanie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenia rozstrzygającego powyższe zagadnienie prawne będzie miało istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.