Uzasadnienie
Pismem z 26 marca 2008 r. Skarżąca A. Sp. z o.o. – działając przez pełnomocnika - wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że doręczono ją pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 marca 2008 r. Taką też datę jej doręczenia podano w skardze.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Skarga na powyższą decyzję złożona została osobiście w siedzibie organu w dniu 9 kwietnia 2008 r., o czym świadczy widniejąca - obok prezentaty - adnotacja "pismo złożono osobiście".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu 7 marca 2008 r. ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi przypadał w rozpoznawanej sprawie na niedzielę 6 kwietnia 2008 r., a zatem stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień tego terminu uznać należało dzień następny po tym dniu, tj. poniedziałek 7 kwietnia 2008 r.
Oznacza to, że składając skargę w dniu 9 kwietnia 2008 r. Skarżąca uczyniła to z uchybieniem wskazanego wyżej terminu.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.