Uzasadnienie
Skarżący – A.G. działając poprzez pełnomocnika – adwokata L.R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. odrzucił skargę Skarżącego z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. pełnomocnik Skarżącego złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Natomiast stosownie do art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną jak również gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej, adwokat B.J. powołując się na art. 173 § 1 oraz art. 174 pkt 2 P.p.s.a., wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Jak wskazano powyżej, zgodnie z P.p.s.a. środek zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna nie przysługuje od tego rodzaju orzeczenia, bowiem od postanowienia o odrzuceniu skargi z powodów o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna.
W związku z tym skargę kasacyjną z dnia 8 stycznia 2016 r. wniesioną przez pełnomocnika strony skarżącej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r. Sąd uznał za niedopuszczalną.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.