Uzasadnienie
K. M. (dalej "Skarżący"), pismem z 5 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 5 marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 21 czerwca 2018 r., odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu którego Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 8 listopada 2018 r. sygn. akt I FZ 287/18, oddalił zażalenie Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej "p.p.s.a." - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu 5 marca 2018 r. (urzędowe poświadczenie odbioru, k. 459 akt administracyjnych), zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 kwietnia 2018 r. (środa). Natomiast skargę nadano w placówce pocztowej 5 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 13 akt sądowych), a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Prawomocnym postanowieniem z 21 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Skoro zatem skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, a Skarżącemu odmówiono przywrócenia terminu do jej wniesienia, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.