Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r. wydanym w sprawie III SA/Wa 1143/17 WSA w Warszawie oddalił skargę Z.H. ("Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i luty 2011 r. oraz w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r.
W dniu 8 czerwca 2018 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, złożył skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści przedmiotowej skargi kasacyjnej nie zawarto podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "Ppsa") skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi tego pisma procesowego wynikają stąd, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 Ppsa). Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd I instancji, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna nieodpowiadająca tym wymaganiom uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. W konsekwencji braki w zakresie wskazania podstaw kasacyjnych nie podlegają konwalidacji i czynią skargę kasacyjną nieskuteczną uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia przez sąd kasacyjny (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 175/09).
Stosownie do art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uchybienie polegające na zaniechaniu precyzyjnego sformułowania podstaw kasacyjnych, a więc takie, które zaistniało w niniejszej sprawie, implikuje konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej "z innych przyczyn" (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 780/08).
Wskazać również trzeba, że art. 177a Ppsa jednoznacznie wyklucza możliwość prowadzenia tzw. postępowania naprawczego, odnośnie braku formalnego w postaci nie zawarcia podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia.
Skoro skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, to Sąd nie nadawał biegu i nie rozpoznał wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wniosek ten należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższą argumentację na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.