Uzasadnienie
M.P. (dalej zwana "Skarżącą") pismem z 14 kwietnia 2022 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2022 r. Skarżąca została wezwana pismem z 23 maja 2022 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego wydaniem zaskarżonego postanowienia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 23 maja 2022 r. Skarżąca została wezwana pismem z 23 maja 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu została pouczona, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone Skarżącej 15 czerwca 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 12 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca do dnia wydania powyższego postanowienia nie usunęła braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego wydaniem zaskarżonego postanowienia. Ponadto z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 13 lipca 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej "P.p.s.a.") merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Z kolei art. art. 57 § 1 P.p.s.a. stanowi o tym, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Natomiast w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru.
Z kolei art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przytoczona regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
Z powyższego wynika, że nieokreślenie przy składaniu skargi naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego wydaniem zaskarżonego aktu prawnego stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego usunięcie oraz wzywając do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwań, tj. odrzuceniu skargi. Wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego zostały skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 15 czerwca 2022 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia przedmiotowego braku i uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 16 czerwca 2022 r. i upłynął 22 czerwca 2022 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że do 22 czerwca 2022 r. Skarżąca powinna usunąć brak formalny skargi oraz uiścić wymagany wpis sądowy.
Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu z dnia 23 maja 2022 r. termin upłynął bezskutecznie, albowiem Skarżąca do dnia wydania powyższego postanowienia nie określiła naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego wydaniem zaskarżonego postanowienia. Ponadto w sytuacji, gdy z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 13 lipca 2022 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.