Uzasadnienie
Skarżący – G. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Do pisma z dnia 11 października 2016 r. dołączono postanowienie Sądu Rejonowego dla L. Wydział [...] Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych z dnia [...] września 2016 r. (sygn. akt [...]) o ogłoszeniu upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej G. Z., obejmującej likwidację majątku upadłego. Jednocześnie Sąd w wydanym postanowieniu wyznaczył Syndyka masy upadłości w osobie P. B. W związku z faktem, że skarga w niniejszej sprawie została złożona osobiście przez skarżącego na podstawie zarządzenia z dnia 7 listopada 2017 r. Syndyk masy upadłości został wezwany do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje skargę złożoną osobiście przez upadłego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Syndyk masy upadłości skarżącego oświadczył, że podtrzymuje skargę złożoną przez dłużnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Należy zauważyć, że w przedmiotem sprawy jest skarga na czynności egzekucyjne dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego L.. Mając na względzie treść art. 146 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2016, poz. 2171, dalej: "u.p.u.") postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Postępowanie to umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.
Jak wskazuje doktryna jedno z podstawowych założeń postępowania upadłościowego obejmującego likwidację masy upadłości polega na tym, że wszyscy wierzyciele upadłościowi, tj. wierzyciele, których wierzytelności powstały przed ogłoszeniem upadłości, uzyskują zaspokojenie w ramach postępowania upadłościowego. Z tego względu od dnia ogłoszenia upadłości wykluczone jest zaspokajanie wierzycieli upadłościowych przez upadłego kosztem masy upadłości, co wynika z faktu, że pozbawiony zostaje on prawa zarządu masą. Zaspokojenia wierzycieli dokonuje syndyk, a odbywa się to wyłącznie według reguł postępowania upadłościowego, tj. w zasadzie przez podział funduszów masy, chociaż pewne wierzytelności upadłościowe są uprzywilejowane w ten sposób, że ich zaspokojenie następuje poza podziałem funduszów masy, na bieżąco, w miarę wpływu stosownych sum do masy (art. 343 w zw. z art. 342 ust. 1 pkt 1) czy też w drodze potrącenia (art. 93 i n.).
Z zakazem zaspokajania wierzycieli poza trybem postępowania upadłościowego skorelowany jest zakaz prowadzenia egzekucji celem zaspokojenia wierzytelności podlegających zgłoszeniu do masy upadłości. Zakaz ten wyrażony jest w art. 146 ust. 1 ww. ustawy. Zawieszenie, a następnie umorzenie postępowania egzekucyjnego oznacza bowiem, że postępowanie to nie może być kontynuowane. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego następuje z mocy prawa. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego następuje z dniem wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości, natomiast umorzenie tego postępowania ma miejsce dopiero z dniem uprawomocnienia się tego postanowienia (zob. A. Jakubecki Andrzej, Komentarz do art. 146 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze [w:] A. Jakubecki, F. Zedler, Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz. LEX, 2011, pkt 1, 8 i 12).
Powyższe oznacza, iż zakaz prowadzenia egzekucji celem zaspokojenia wierzytelności podlegającej zgłoszeniu do masy upadłości związany z wydaniem postanowienia z dnia [...] września 2016 r. (sygn. akt [...]), skutkuje bezprzedmiotowością procedowania w zakresie złożonej skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Jak wskazano, powyżej zawieszenie postępowania egzekucyjnego następuje z dniem wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości, natomiast umorzenie tego postępowania ma miejsce z dniem uprawomocnienia się tego postanowienia, co oznacza, iż postępowanie to nie może być kontynuowane.
W świetle powyższych rozważań bezprzedmiotowa jest skarga złożona przez stronę Skarżącą, podtrzymana przez syndyka masy upadłości, w stosunku do prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Tym samym postępowanie stało się bezprzedmiotowe i z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji.