Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. adwokat B.B., działając jako kurator dla R. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca"), ustanowiony w postępowaniu podatkowym, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 16 marca 2017 r. wezwano adwokata do uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu z którego wynika umocowanie do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi.
Wskazane wezwanie zostało doręczone kuratorowi – adw. B.B. w dniu 29 marca 2017 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 15).
Kurator odpowiadając na powyższe wezwanie wyjaśnił, że na etapie postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017r. włączył do akt sprawy potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla W. Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2016 r. dotyczący m.in. ustanowienia kuratora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobligowany jest dokonać jej kontroli pod względem przedmiotowym, podmiotowym jak i pod względem spełnienia przez nią wymagań formalnych oraz jej terminowości. Jeżeli w toku tego wstępnego badania skargi Sąd dojdzie do wniosku, że nie spełnia ona któregokolwiek z wyżej wskazanych wymogów zobligowany jest ją odrzucić, chyba, że braki skargi dają się usunąć. W takim przypadku bowiem Sąd wzywa stronę do ich usunięcia stosownie do regulacji art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie skarga została złożona przez adwokata, który w toku postępowania podatkowego został ustanowiony dla strony postępowania kuratorem. Przyjąć zatem należało, że w świetle uregulowań zawartych w P.p.s.a. oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm.; dalej: "O.p."), adwokat ten w istocie składał skargę jako pełnomocnik strony bowiem wyznaczenie go w toku postępowania podatkowego jako kuratora dla Spółki niemogącej prowadzić swoich spraw w związku z brakiem zarządu, nie umożliwiało mu skutecznego powoływania się na to ustanowienie w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że znajdujące się aktach administracyjnych sprawy postanowienie Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie o sygn. akt [...] z dnia 4 listopada 2016 r. na mocy którego adwokat – B.B. został ustanowiony kuratorem dla R. sp. z o.o. – celem reprezentowania jej interesów w toku postępowania odwoławczego w zakresie podatku od towarów i usług o numerze [...] za okres od stycznia do grudnia 2011r. toczącego się przed Dyrektorem Izby Skarbowej w W. nie może zostać uznane za obejmujące również upoważnienie do reprezentowania interesów Skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Postanowienie to bowiem zostało wydane w oparciu o regulacje art. 138 § 3 O.p. Zostało ono zatem wydane dla celów postępowania podatkowego, co również w sposób niebudzący wątpliwości wynika już z samej sentencji omawianego rozstrzygnięcia. Dlatego należy przyjąć, że udzielone adwokatowi upoważnienie zostało ograniczone, co do jego zakresu na postępowanie podatkowe i nie można go rozciągać na postępowanie sądowoadministracyjne. Postępowania te stanowią odrębne procedury regulowane zupełnie odrębnymi przepisami, a regulacje zamieszczone w ramach jednej z nich nie mogą być niejako inkorporowane do drugiej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 945/10 publ. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.