Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2009 r. I. Sp. z o.o. z siedzibą w W., (dalej: Spółka, Skarżąca) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do obniżenia obrotu bez konieczności posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta.
We wniosku Skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na dostawie usług płatnej telewizji pod marką "N", w ramach której oferuje abonentom pakiety kanałów telewizyjnych własnej produkcji oraz rozprowadzanych na podstawie licencji od innych nadawców. Spółka świadczy też innego rodzaju usługi i dostawy towarów. Uprawnionym podmiotom Spółka wystawia faktury VAT. W przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, albo w przypadku stwierdzenia pomyłki na fakturze pierwotnej, skutkującej zawyżeniem kwoty podatku należnego, Spółka dokonuje obniżenia podstawy opodatkowania wystawiając faktury korygujące VAT.
W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Skarżąca zadała następujące pytanie:
Czy aby dokonać obniżenia podstawy opodatkowania, musi posiadać potwierdzenie, iż nabywca towarów lub usług odebrał fakturę korygującą?
W opinii Skarżacej aby dokonać obniżenia podstawy opodatkowania nie ma ona obowiązku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę towarów lub usług.
Wskazała, iż warunek, który narzuca art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa o VAT"), może w pewnych sytuacjach uniemożliwić jej obniżenie podatku należnego z powodu okoliczności od niej niezależnych. Okolicznościami takimi może być przykładowo brak możliwości ustalenia nowego adresu kontrahenta bądź zaprzestanie przez niego prowadzenia działalności gospodarczej, ewentualnie jego likwidacja.
Zdaniem Spółki byłaby ona w wypadku zaistnienia ww. sytuacji pozbawiona prawa do obniżenia podatku należnego wynikającego z faktury korygującej, co byłoby sprzeczne z zasadą neutralności i proporcjonalności VAT, w tym art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. – dalej jako Dyrektywa 112).
Minister Finansów w interpretacji z dnia [...] stycznia 2010 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT w przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Jednocześnie uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Organ stwierdził, iż obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej jest nie tylko wymogiem technicznym. Wystawienie faktury korygującej nie jest wystarczające do dokonania skutecznej korekty podstaw opodatkowania oraz podatku należnego za dany okres rozliczeniowy. Na Spółce spoczywa bowiem ciężar udowodnienia spełnienia przesłanki obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego, bowiem to Spółka wywodzi z tej okoliczności korzystne dla siebie skutki. Zatem w celu uzyskania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego Spółka ma obowiązek posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w miesiącu rozliczenia pomniejszenia.
Skarżąca pismem z dnia 27 stycznia 2010 r., wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszania prawa, wnosząc o stwierdzenie, iż jej stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest prawidłowe. Spółka wezwała także do zmiany interpretacji.
W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów uznał, iż brak jest podstaw do zmiany interpretacji.
Nasdtępnie Skarżąca wniosła skargę na interpretację Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harminizacji przepisów państw członkowskich z zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC), która zastapiona została przez Dyrektywę 112, poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, prowadzącą do naruszeniua zasady neutralności, proporcjonalności i efektywności podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 września 2010 r. sygn. akt I FSK 104/10, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. U.E.C 115 z 9 maja 2008 r.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne:
"Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest taki sam. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Odpowiedź na przytoczone wyżej pytanie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na opisane wyżej pytanie prejudycjalne