Uzasadnienie
Pismem z 4 maja 2022 r. M.P. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2022 r.
Zarządzeniem z 27 maja 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 20 czerwca 2022 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 13 lipca 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w sposób prawidłowy, a w wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Choć skarżąca odebrała wezwanie, to jednak nie podjęła czynności zmierzających do uzupełnienia braku fiskalnego skargi.
Należy w tym miejscu wskazać, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu wynika, że pierwsza awizacja przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu miała miejsce 3 czerwca 2022 r. Jak natomiast stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§4).
Z przepisu tego wynika, że między innymi w sytuacji, w której doręczyciel nie zastanie adresata, informację o przesyłce powinien umieścić w odpowiednim miejscu, np. w skrzynce pocztowej adresata, ze wskazaniem, do kiedy i gdzie przesyłkę można odebrać. W razie niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni adresatowi należy pozostawić zawiadomienie powtórne. Jeśli adresat nie odbierze pisma w terminie 14 dni od dnia pierwszej próby doręczenia, to wówczas pismo uznaje się za doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu. W niniejszej sprawie termin czternastodniowy upływał więc 17 czerwca 2022 r. i siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu należało liczyć od tego dnia (a precyzyjniej od dnia następnego po tym dniu). To oznacza, że pracownik poczty bezzasadnie wydał skarżącej przesyłkę 20 czerwca 2022 r. Powyższe uchybienie operatora pocztowego nie miało jednak wpływu na wynika sprawy; bez względu bowiem na to, czy przyjąć datę doręczenia zastępczego, czy też datę rzeczywistego doręczenia skarżącej wezwania (czyli 17 albo 20 czerwca 2022 r.), skarżąca nie uiściła wpisu w ogóle.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 18 czerwca 2022 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 24 czerwca 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 13 lipca 2022 r. nie odnotowano wpływu wpisu. W konsekwencji należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a zatem skarga podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.