Uzasadnienie
Skarżący A.L. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że nie posiada żadnego majątku który przynosiłby stały dochód. Nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Mieszka sam w mieszkaniu należącym do przebywającej za granicą siostry. Na Skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny względem córki (600 zł miesięcznie). Skarżący nie posiada zdolności kredytowej. Nie może także liczyć na wsparcie finansowe rodziny. Utrzymuje się z renty oraz wynagrodzenia za pracę. Skarżący wskazał, że musiał ponieść wydatki w kwocie ok. 3.400.990 zł związane ze zobowiązaniami podatkowymi. Zaznaczył, iż do czasu kiedy prowadził działalność gospodarczą uiszczał należne koszty sądowe. W stosunku do Skarżącego toczy się postępowanie egzekucyjne.
Skarżący przedstawił zawiadomienie ZUS o dokonywanym potrąceniu, kopie umów o pracę, wyrok rozwodowy, rozliczenie opłat za mieszkanie, fakturę za energię elektryczną, wyciągi bankowe, dokumentację medyczną.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał pismo, w którym wyjaśnił, że kwota pozostała po uregulowaniu należności, tj. 200 zł jest przeznaczona na żywność i leki. Aktualnie pełnomocnik świadczy pomoc prawną na rzecz Skarżącego bezpłatnie. Wynagrodzenie zostanie uregulowane po ewentualnym korzystnym rozstrzygnięciu sporu. Skarżący przesłał zeznania podatkowe, dokumenty potwierdzające wydatki, wyciągi bankowe, decyzję o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej, dokumenty w sprawie dokonanych zajęć egzekucyjnych, pismo Spółdzielni Mieszkaniowej w sprawie statusu lokali, wykaz ruchomości zbytych w latach 2009-2010.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy
Sygn. akt III SA/Wa 1182/11 osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W punkcie wyjścia rozważań należy wskazać, że jedynym kosztem sądowym do którego uiszczenia Skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania jest wpis sądowy w wysokości 2.661 zł.
Z nadesłanych materiałów wynika, że z końcem 2010 r. Skarżący zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej. Aktualnie utrzymuje się z renty i wynagrodzenia za pracę. Łącznie z tych źródeł uzyskuje ok. 1.900 zł miesięcznie. Z kwoty tej pokrywa wydatki na alimenty (600 zł), opłaty za mieszkanie (oscylują od 352 zł do 601 zł miesięcznie), opłaty za energię (ok. 300 zł na 2 m-ce). Jak oświadczył Skarżący kwota pozostała po uregulowaniu tych należności przeznaczona jest na żywność i leki. Wobec Skarżącego toczy się postępowanie zabezpieczające w toku którego zajęto m. in. rachunki bankowe, świadczenie rentowe.
W świetle tych danych uznać należy, iż Skarżący nie jest w stanie - z posiadanych środków – wygospodarować kwoty 2.661 zł w celu opłacenia skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie go z obowiązku jej uiszczenia. Jednocześnie referendarz sądowy zważył, że orzekanie o zwolnieniu od kosztów sądowych wymagalnych hipotetycznie, byłoby, w sytuacji majątkowej Skarżącego, który posiada stałe źródło dochodu, przedwczesne. Nie można bowiem wykluczyć polepszenia jego kondycji finansowej.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.