Uzasadnienie
G.P. i B.P. (dalej: "Skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r.
Na podstawie zarządzenia z 4 kwietnia 2018 r. skierowanego do pełnomocnika Skarżącego – r.pr. R.K. wezwano go do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego przez B.P. – G.P. do udzielania pełnomocnictwa radcy prawnemu R.K. do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił niniejszego braku.
Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 28 czerwca 2018 r. wezwano B.P. do podpisania skargi, bądź nadesłania podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi wobec B.P..
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki listowej poleconej zawierającej ww. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona Skarżącej w dniu 23 lipca 2018 r. (k. 25 akt sądowych sprawy).
W wyznaczonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 12 kwietnia 2018 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi biegł, zatem od 13 kwietnia 2018 r. i upłynął 19 kwietnia 2018 r. (czwartek). Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi tj. nie podpisała skargi ani nie nadesłania podpisanego jej odpisu.
Wobec nie uzupełnienia braku formalnego skargi w prawidłowy sposób zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę B.P. należało odrzucić.