Uzasadnienie
J.P. (dalej: "Skarżący") pismem z dnia 9 lutego 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu niepowodującego powstania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 marca 2017r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2017r. co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowego wezwania (k. 31 akt sądowych) oraz wydruku ze śledzenia przesyłek (k. 34 - 35 akt sądowych).
Skarżący nie wykonał powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została doręczona Skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2017 r. (wtorek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 25 kwietnia 2017 r.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ww. wezwanie nie zostało wykonane w zakreślonym przez Sąd terminie. Skarżący nie odpowiedział bowiem na wezwanie Sądu do podpisania skargi.
Na marginesie konieczna jest wzmianka, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe, bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.
W tej sytuacji Sąd był zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia.