Uzasadnienie
W dniu 14 listopada 2019 r. T. sp. j. z siedzibą w C. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za styczeń 2018 r.
Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2020 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia poprzez: złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie doręczono w dniu 28 stycznia 2020 r.
Pismem z dnia 5 lutego 2020 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 19 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jak już wcześniej wspomniano, odpis wezwania do usunięcia braków formalnych skargi został doręczony Skarżącej w dniu 28 stycznia 2020 r., zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął z dniem 4 lutego 2020 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.
Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie nie zostały uzupełnione opisane wyżej braki formalne skargi, natomiast wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, okazał się bezzasadny.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Orzeczenie o zwrocie kwoty 200 zł, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.