Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2019 roku M.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 19 marca 2019 r. (k. 181 akt administracyjnych), upłynął 18 kwietnia 2019 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarga została wniesiona w dniu 19 kwietnia 2019 r. (k. 10), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.