Uzasadnienie
D. S. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Następnie w dniu [...] marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. przekazał do tutejszego Sądu decyzję tego organu z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], [...] wydaną w wyniku uwzględnienia w całości powyższej skargi, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Na podstawie tejże decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uchylił w całości wcześniejszą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] oraz umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uczynił, wydając w dniu [...] marca 2017 r. decyzję, mocą której uchylił zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie.
Z chwilą doręczenia Skarżącemu ww. decyzji z dnia [...] marca 2017 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego wyeliminowano bowiem akt administracyjny – decyzję administracyjną, która miała podlegać kontroli Sądu.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd administracyjny w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie.